தேவமாதாவின் வணக்கமாதம் மே 06

தேவமாதாவின் வணக்கமாதம்
மே 06
தேவாலயத்தில் தேவமாதாவின் ஜீவியம்
1-வது பரிசுத்த கன்னிகை சர்வேசுரனை நாடி நடந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
எவ்வித ஆசீர்வாதத்தினாலும் வரங்களினாலும் நிறைந்திருந்த தேவதாய் மறைந்த ஜீவியம் ஜீவிப்பதற்காக தேவாலயத்துக்குச் செல்லும்பொழுது நாமும் அவர்களுடன் கூடச் சென்று அவ்விடத்தில் அவர்களுடைய சுகிர்த நடவடிக்கைகளை காண்போம். தேவாலயம் தேவ ஊழியத்துக்கு மாத்திரம் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறதை அவர்கள் நினைத்து அவ்விடத்திலிருக்கும் வரையிலும் சர்வேசுரனை மாத்திரமே நாடி அவரை சகல புண்ணியங்களாலும் பிரியப்படுத்த வேண்டுமென்று கவலையாயிருந்தார்கள். காலையில் உதிக்கிற சூரியனானது மென்மேலும் அதிக ஒளியுடன் விளங்குகிறது போல் நம்முடைய ஆண்டவள் புண்ணியத்தினாலும் சாங்கோபாங்கத்தினாலும் நாளுக்கு நாள் அதிகமதிகமாய் விளங்கித் துலங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களிடத்தில் தேவ சிநேகமும் மனத்தாழ்ச்சியும் சாந்த குணமும் தபசும் அடக்கவொடுக்கம் முதலான சுகிர்த புண்ணியங்களும் அதிக சோபையுடன் விளங்கிக்கொண்டிருந்தன.
நாமும் அந்தச் சுகிர்த மாதிரிகையைப் பின்பற்றி நம்மால் முடிந்த அளவுக்கு பிரயாசைப்பட்டு நம்முடைய ஆத்துமங்களைப் புனிதப்படுத்துவதற்கு முயற்சிப்போம். எல்லோரும் தேவமாதாவைப்போல் ஓர் விசேஷமான வார்த்தைப்பாட்டைக் கொடுத்து தங்களைச் சர்வேசுரனுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறது அவசரமல்ல. இத்தகைய பாக்கியம் தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட சிலருக்கு மட்டுமே கிடைக்கின்றது. அவர்கள் மண்ணாசை, பொன்னாசை, பெண்ணாசை என்னும் மூவாசைகளையும் வெறுத்துத் தங்களை சர்வேசுரனுக்கு அர்ப்பணிக்கிறார்கள். ஆனால் நாம் எந்த அந்தஸ்திலிருந்தாலும் தேவ கற்பனைக்கு ஏற்றவாறு நடக்கவும், தபம், தருமம் செய்யவும் மீட்பு பெறுவதற்குரிய நற்கிரிகைகளைச் செய்யவும் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம். இந்நாள் மட்டும் அந்தக் கடனை தகுந்த அளவில் செலுத்தி வந்தோமோ இல்லையோவென சிந்தித்துப் பார்ப்போமாக.
2-வது சர்வேசுரனை மாத்திரமே நினைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
தேவமாதா, தேவாலயத்தில் மறைந்து தேவ சமூகத்தில் எப்பொழுதும் இருந்ததுபோல நடந்து சர்வேசுரனை இடைவிடாமல் நினைத்து அவரை அதிகமாக நேசித்து வந்தார்கள். அப்போது அர்ச். அமிர்தநாதர் தேவமாதாவைப் பற்றி கூறுவதுபோல, தேவ சத்தியங்களை அதிக பக்தியோடு தியானித்து அவசரங்களில் மாத்திரம் பேசுவார்கள். தன் இருதயத்தில் பற்றி எரிகிற தேவசிநேக அக்கினியால் ஒடுக்கம் நல்லதென்று எண்ணி செபத்தில் சர்வேசுரனோடு பிணைக்கப்படுவதை மாத்திரம் பெரிதாக எண்ணிக்கொண்டிருந்தார்கள். நாமும் தேவமாதாவைப்போல் சர்வேசுரனை மாத்திரம் நாடி இடைவிடாமல் அவருடைய சமூகத்தில் நடக்கக்கடவோம். அவரை அடிக்கடி நினைத்து நாம் செய்கிறது எல்லாம் அவருக்கு பிரியமாய் இருக்கும் கருத்தோடு செய்யக்கடவோம்.

  1. சர்வேசுரனுக்காக மாத்திரமே வேலை செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.
    தேவமாதா சர்வேசுரனுக்காக வேலை செய்து கொண்டிருந்தார்கள். ஒரு நொடியாகிலும் வீணாக செலவழிக்காமல் எப்போதும் செபிக்கிறதும் கைவேலைகளைச் செய்கிறதும் ஞான புத்தகங்களை வாசிக்கிறதும் இன்னும் அநேக சுகிர்த புண்ணியங்களை நிறைவேற்றுவதுமே அவர்களுடைய அலுவலாயிருந்தது. சர்வேசுரனிடத்தில் திரளான தேவ வரங்களை அடைந்து, அபூர்வமான நன்மாதிரிகையும் பரிசுத்தமான புண்ணியங்களையும் தம்முடைய நடத்தையால் நன்கு காண்பித்து வந்தார்கள். அவர்களுடைய தேவசிநேகம் மட்டில்லாததுமாய், தாழ்ச்சி கரைகாணாததுமாய் மாசில்லாததுமாய், தேவபக்தியானது குறைவில்லாததுமாய் இருந்ததுமன்றி மாமரியன்னையுடைய சுகிர்த நடத்தை பிறருக்கு ஓர் கண்ணாடி போல் விளங்கினதாம். நாம் இந்த அதிசயத்துக்குரிய திருக்கன்னிகையின் நன்மாதிரிகையைப் பின்பற்றுவோம். அவர்களுடைய நல்ல வழியைப் பின்பற்றி நடக்கிறது நமக்கு நன்மையும் அவசியமுமாய் இருக்கின்றது.
    செபம்:
    திவ்விய கன்னிகையே! என் இரட்சகருடைய தாயாவதற்கும், பாவிகளுக்கு அடைக்கலமாவதற்கும், தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட தாயாரே, என்பேரில் இரக்கமாயிரும். பாவியாகிய நான் உம்முடைய தஞ்சமாக ஓடிவந்து உமது பாதத்தில் சாஷ்டாங்கமாக விழுகிறேன். நான் உம்முடைய கிருபையை அடைவதற்குப் பேறு பெற்றவனா(ளா)யிராத போதிலும், உம்மை நம்பிக்கையோடு மன்றாடுகிறவர்களை ஒருக்காலும் நீர் புறக்கணிப்பதில்லை என அறிந்து நான் உம்மைக் கெட்டியான நம்பிக்கையோடு இரந்து மன்றாடுகிறேன். ஆகையால், சகல மோட்சவாசிகளின் இராக்கினியே, என் ஈடேற்றத்தை அலட்சியம் செய்து எண்ணிக்கையில்லாத பாவங்களைக் கட்டிக்கொண்ட பாவியாகிய எனக்கு உதவி செய்தருளும். நீர் சர்வேசுரனுக்கு மிகவும் பிரியமுள்ளவர்களாய் அவரிடத்திலே எவ்வித நன்மையையும் பெறுவதற்கு பேறு பெற்றவர்களாய் இருக்கிறதினால் எனக்கு மகா தயை செய்து எனக்காகச் சர்வேசுரனிடத்தில் மன்றாடி நான் பாவ வழியை விட்டு விலகி சுறுசுறுப்போடு மீட்புப் பெறும்படியாக கிருபை செய்தருளும்.
    அர்ச். பெர்நந்து தேவமாதாவை நோக்கி வேண்டிக்கொண்ட செபம்.
    மிகவும் இரக்கமுள்ள தாயே! உம்முடைய அடைக்கலமாக ஓடிவந்து உம்முடைய உபகார சகாயங்களை இரந்து உம்முடைய மன்றாட்டுக்களின் உதவியைக் கேட்ட ஒருவனாகிலும் உம்மால் கைவிடப்பட்டதாக ஒருபோதும் உலகில் கேள்விப்பட்டதில்லையென்று நினைத்தருளும். கன்னியருடைய இராக்கினியான கன்னிகையே! தயையுள்ள தாயே! இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கையால் ஏவப்பட்டு உம்முடைய திருப்பாதத்தை அண்டி வருகிறேன். பெருமூச்செறிந்தழுது பாவியாகிய நான் உமது தயாளத்துக்குக் காத்துக் கொண்டு உமது சமூகத்திலே நிற்கிறேன். அவதரித்த வார்த்தையின் தாயே என் மன்றாட்டைப் புறக்கணியாமல் தயாபரியாய்க் கேட்டுத் தந்தருளும். ஆமென்.
    ஜென்மப் பாவமில்லாமல் உற்பவித்த அர்ச்சியசிஷ்ட மரியாயே! பாவிகளுக்கடைக்கலமே! இதோ உமது அடைக்கலமாக ஒடி வந்தோம். எங்கள் பேரில் இரக்கமாயிருந்து எங்களுக்காக உம்முடைய திருக்குமாரனை வேண்டிக்கொள்ளும்.
    இப்படி மூன்றுமுறை சொல்லவும் -1,பர. 3,அருள். திரி.
    இத்தினத்தில் அடிக்கடி சொல்ல வேண்டிய சுகிர்த செபமாவது :
    நான் உம்மை ஸ்துதிக்கவும், என் சத்துருக்களை வெல்லவும் உதவி செய்தருளும் தாயே.
    ஆறாம் நாளில் செய்ய வேண்டிய நற்கிரிகையாவது :
    பிற சமயத்தினர் சிலரிடம் வேதத்தைப்பற்றி பேசி அவர்களுக்கு சத்தியத்தைச் தெளிவிக்கிறது.

Leave a Reply